Ons Reisdagboek

Met enige regelmaat schrijft Aletta persoonlijke updates over ons nieuwste reisavontuur in ons Reisdagboek! Deze updates automatisch in je mailbox ontvangen? Vul hieronder dan eventjes je mailadres in:

2: Hoe veilig is reizen naar en in Noord-Korea?

Is na de vraag: “Kun je reizen naar Noord-Korea?” de vraag die Thijs en mij het vaakst gesteld wordt. Het is goed dat je je dit afvraagt, wanneer je plannen hebt om een bijzonder land te bezoeken. Zeker een land dat in principe gesloten is en leeft onder dictatoriaal bewind, waarvan we weten dat de bevolking daar ernstig onder lijdt. (Zie mijn vorige blog hieronder.)

Toch kan ik vrij kort zijn in mijn antwoord: Thijs en ik hebben ons in geen enkel land veiliger gevoeld dan in Noord-Korea. Ik weet dat dit raar klinkt, en zal het daarom uitleggen aan de hand van hoe wij het reizen daar beleefd hebben.

Allereerst was dit onze enige reis (ooit) die wij georganiseerd deden. Dat deden we omdat het niet mogelijk is om Noord-Korea op eigen houtje te bezoeken, en dat lijkt me maar beter ook. Waarom? Omdat je je goed moet beseffen dat dit land hele vreemde (leef)regels hanteert en strikt naleeft, die net zo streng gelden voor toeristen. Er is geen enkele ruimte voor je eigen ideeën. Dat is iets wat je je zeker goed moet beseffen voordat je een reis naar dit land boekt; Je bent gedwongen om je compleet over te geven aan de regels die je door de gidsen gesteld worden, daar geen al te kritische vragen over te stellen, en je eigen mening bewaren voor het moment dat je weer voet aan de grond hebt gezet in buurland en toegangspoort China. Je zult je eraan over moeten geven dat de reis vol zit met Noord-Koreaanse propaganda, inclusief verheerlijking en zelfs verering van de leiders. Concreet betekent dit dat je minstens 1 keer per dag beelden van de leiders zult gaan bezoeken en een buiging voor deze beelden zult moeten maken. Doe je dat niet, dan moet je in de bus blijven zitten wachten. Je hebt dus wel een keus, al kun je 75% van de bezienswaardigheden niet bekijken als je besluit zwaar te blijven tillen aan dit principe.

“Hobbel” je mee met de groep en de gidsen en volg je hun adviezen op, om op die manier een glimp op te vangen van dit bizarre land met haar prachtige inwoners, dan is er geen enkele reden om je zorgen te maken over je veiligheid. Je bent in een groep, je wordt constant in het oog gehouden (er is geen ruimte om op eigen initiatief een middagje in een stad of dorp rond te wandelen bijvoorbeeld), alles is en wordt voor je geregeld en elk vervoer – hoe kort de afstand ook is – gebeurt per trein of per bus.

Ik ben het met je eens wanneer je zegt dat Noord-Korea zo onberekenbaar lijkt. Dat is ook zo, en dat maakt het een spannend idee om heen te gaan. Maar zoals voor ieder “vreemd” land geldt: gedraag je als een gast en pas je aan aan hun regels, en er kan weinig gebeuren. En bedenk: geen enkel land heeft er baat bij dat zijn toeristen slecht behandeld worden.

Maar, wanneer je écht het idee hebt: dit voelt niet goed, luister daar dan naar en doe het niet! Ik kan me nog een gevalletje Siberische taxi herinneren met twee taxi“chauffeurs” – buiten was het donker en 40 graden onder nul – waar we in vermoeide, niet alerte toestand in stapten. De enige keer in (bijna) twee jaar reizen in vreemde landen dat ik me onveilig heb gevoeld.
Een stoer verhaal voor wellicht een volgende keer 😉

Aletta
10 mei 2019

In een reis naar Noord-Korea hop je van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid. Je bent altijd groepsverband en alle vervoer gaat per bus, hoe kort de afstand ook is.

1: Waarom wij Noord-Korea wilden bezoeken

Achtentwintig december 2016 was het dan zover: vandaag begon ons Noord-Korea avontuur! Om 14.00 uur werden we verwacht in een hotellobby naast het treinstation in Beijing, om daar onze groepsgenoten en gidsen te ontmoeten en aansluitend met de trein onze reis te gaan maken naar Pyongyang. Tijdens deze ontmoeting werden de bijzondere voorwaarden en regels om een goed verblijf te hebben in Noord-Korea nog eens grondig met ons doorgenomen. Want een reis naar Noord-Korea bedenk en maak je niet zomaar. Er zijn tal van regels waar je je aan moet houden. Zo mag je bijvoorbeeld geen bijbels het land in meebrengen, maar ook geen reisgidsen. Je fotocamera mag wel mee, maar kan door de douane grondig gecheckt worden op foto’s. (Foto’s maken van militairen, vliegvelden, bouwplaatsen en gebieden dichtbij politiestations zijn bijvoorbeeld verboden.) Je zult je in het land ten allen tijde moeten houden aan de aanwijzingen van de gidsen, je zult respect moeten tonen door te buigen voor de standbeelden van de leiders wanneer die bezocht worden (nee, niet gemakkelijk). Je zult er rekening mee moeten houden dat je in je hotelkamer afgeluisterd wordt en waag het niet om de Noord-Koreanen in verlegenheid te brengen met je kritische vragen over het politieke regime. Want natuurlijk heb je die.

Noord-Koreanen leven onder een afschuwelijk regime; Vanwege aanhoudende voedseltekorten zijn Noord-Koreanen een stuk kleiner en tengerder dan Zuid-Koreanen. Baby’s worden te klein en met een te laag geboortegewicht geboren, omdat de moeder het moet doen met het karige dieet van maïs en kimchi. Het merendeel van de mensen woont in een woning zonder elektriciteit en stromend water. Een auto mag je alleen bezitten wanneer die per se nodig is voor je werk. Het is niet toegestaan om zonder speciale vergunning van provincie naar provincie te reizen. Er zitten naar schatting ruim 150.000 Noord-Koreanen in een strafkamp vanwege kritiek op de leider en/of het regime. Vergeet je op een dag je pin (button) met daarop de portretten van de leiders afgebeeld op te spelden, dan riskeer je al straf. En zo is er nog veel meer dat absoluut niet deugt aan ‘dat land’.  

Maar in ‘dat land’ wonen niet alleen ‘de Kim’s’ maar ook vierentwintig miljoen gewone mannen, vrouwen en kinderen. Mensen die ook gewoon bezig zijn met ambities, verliefd worden, trouwen en kinderen krijgen. Zij hebben er niet voor gekozen om daar te moeten opgroeien. Net zo min als wij dat konden kiezen (en ons daarom zeer gelukkig moeten prijzen met ons lot uit de loterij!).

De volgende zin klinkt te logisch en teveel een open deur om op te schrijven, maar ik kop hem toch even in: ‘Zij’, Noord-Koreanen, zijn ook gewoon mensen zoals jij en ik. En dát is de reden geweest voor Thijs en mij om dit land te bezoeken. Om hopelijk een klein glimpje van hén op te vangen. Om contact te kunnen maken met leeftijdgenoten die toevallig daar een leven moeten zien op te bouwen. Met alle dromen en wensen die ze hebben…

Want natuurlijk: het regime van dat land willen wij allerminst steunen, maar door te doen alsof ‘dat land’ enkel bestaat uit het afschuwelijke politieke regime is denk ik niet het – gemakkelijke – antwoord. Door ‘dat land’ te negeren, negeer je ook vierentwintig miljoen mensen die niets anders willen dan een glimp opvangen van jou, van de wereld buiten de ver omhoog getrokken grenzen van hun land.

Zie je dat dan? Zul je nu misschien denken. “Zie je het echte Noord-Korea? En de echte mensen?”

Nee, ik kan niet doen alsof ik het echte Noord-Korea heb gezien. De reis is zo ingericht dat je veelal de mooie dingen ziet en de mooie plaatjes kan schieten. Maar als je in staat bent om daar een beetje doorheen te kijken, kun je wel een glimp opvangen. Ik heb wel de kans gehad om te praten met Noord-Koreanen in Pyongyang en ik heb gezien hoe je soms voor de gek gehouden wordt. Wat je als toerist kunt doen, is je opstellen alsof je in de dierentuin bent. Wat je ook kunt doen is proberen contact te maken en je proberen te verplaatsen in de menselijke kant van het verhaal.

Even ter vergelijking:

China, het buurland, is open voor toerisme sinds 1976. Dat heeft het land en haar bevolking op meerdere gebieden daar gigantische voorspoed gebracht. In China was en is het ook bar slecht gesteld met de mensenrechten. Daar ook bestaan tot op de dag van vandaag strafkampen. Verwacht wordt dat China in 2020 ‘s wereld grootste toeristentrekpleister is.

Noord-Korea is, weliswaar op zeer beperkte schaal, open voor toerisme sinds 1986. De huidige leider Kim Jong Un is flink aan het investeren in het toerisme. (Ik denk persoonlijk nog niet op zo’n schaal dat ze er flink geld aan verdienen, maar meer uit imago-redenen.)

Drie januari vertrokken wij weer met de trein vanuit Pyongyang naar Beijing: onze reis zat erop en we moesten onze geliefde gidsen vaarwel zeggen. Twee meiden, zo oud als ik (eind twintig). We hadden in de afgelopen vijf dagen veel van elkaar geleerd; van mens tot mens. ‘Een van hen luisterde stiekem muziek van Justin Bieber en de ander had de droom om ooit eens naar Rome te kunnen gaan. In de trein vertelde een reisgenoot van onze groep dat Noord-Koreanen niet eens de beschikking hebben over zoiets simpels als paracetamol. Ze had dat net nog gehoord van een van die twee Noord-Koreaanse meiden. Eenmaal in de trein bedacht ze zich dat ze nog een strip in haar tas had zitten en waarom ze die nou niet gegeven had.

Ik wil niet zeggen dat elke toerist die naar Noord-Korea komt per se evenveel komt brengen. En van smokkelpraktijken zou ik in dit land verre blijven. Maar als jij de volgende bent die besluit met eigen ogen te zien hoe Noord-Korea eruit ziet: een figuurlijke strip paracetamol misschien?

Ik blijf er graag in geloven dat alle beetjes, hoe miniem ook, helpen.

Liefs,
Aletta

Nieuwjaarsdag 2017, Pyongyang (Noord-Korea)

Volgende week: “Hoe veilig is reizen naar en in Noord-Korea?”

Interessante bronnen:

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/deze-drie-nederlanders-woonden-vorig-jaar-in-noord-korea-dit-zagen-ze~b3dd2432/

https://www.businessinsider.nl/deze-franse-fotograaf-weet-na-6-bezoeken-aan-noord-korea-hoe-je-de-minst-geregisseerde-en-gecensureerde-fotos-van-het-land-maakt/

“Waarom en hoe wij op reis gingen naar Noord-Korea” (introductie)

Ieder jaar zijn er zo’n 300 Nederlanders die ervoor kiezen om op vakantie te gaan naar het meest gesloten land op aarde: Noord-Korea. In 2016 waren Thijs en ik twee van hen. Ik weet nog goed hoe het plan om naar dit land te gaan ontstond. Het was zomer 2016 en wij waren het vertrek van onze wereldreis (in het najaar van 2016) aan het voorbereiden. In het kort: we zouden met het openbaar vervoer richting Oost-Europa trekken, door Rusland en Mongolië trekken met de Transmongolië Express en met de kerstdagen de Chinese hoofdstad Beijing (Peking, zoals je wilt) bereiken. Wat zou betekenen dat we kerst én Oud en Nieuw in een Aziatische miljoenenstad zouden vieren. “Kan dat niet wat spannender?”, vroeg Thijs aan mij, thuis in Groningen. Letterlijk een paar minuten later boekten we onze vijfdaagse reis naar Noord-Korea; Oud en Nieuw zouden wij dat jaar vieren te midden van de bewoners van de Noord-Koreaanse hoofdstad Pyongyang!

Toegegeven: mijn moeder – die ik meteen na het boeken uitgelaten belde – was niet blij. “Waarom wil je zo graag naar Noord-Korea? Is reizen in dat land wel veilig? Wat ga je daar doen? Hoe bereid je zo’n reis voor?” Allemaal heel erg logische vragen waar meer mensen antwoorden op zouden willen. En dus ga ik daar in een aantal blogs de komende weken allemaal antwoord op geven! Uiteraard puttend uit onze eigen – onvergetelijke! – ervaringen.

Houd deze pagina dus in de gaten! Onze reizen naar Noord-Korea vind je hier. Heb je specifieke (reis)vragen? Je kunt ons ook altijd even een mailtje sturen, dan geven we je een antwoord op maat!

Aletta
(5 april 2019)

01-01-2017: Oud en Nieuw vieren op het bekende Kim Il Sung plein in Pyongyang.

“Een reisbureau runnen, week 1”

Week 1 zit erop! Onze eerste week als kersverse reisbureau-eigenaren. Vorige week vrijdag lanceerden we onze website en Facebookpagina en gedurende de hele week zijn we overladen met enthousiaste en positieve reacties. Veel mensen – familie en vrienden – waren wel op de hoogte van onze plannen, maar voor velen zal The Great Unknown zeker ook als een grote verrassing aanvoelen.

Net zoals de aankondiging van onze wereldse reisplannen, nu zo’n twee jaar geleden, voor velen eveneens als een grote verrassing kwam. (Overigens niet voor onze familie en vrienden – voor hen was meer de vraag wanneer dan of we ooit zoiets samen zouden doen.) Ik heb van meerdere mensen destijds verschillende vragen gehad; onder andere of het wel verstandig zou zijn om beide ons (vaste) werk op te zeggen, en waar we dat schip met geld vandaan toverden. Of het verstandig was om ons stabiele leven in te wisselen voor één “op de bonnefooi” kon ik toen nog niet zeggen, en dat schip met geld was eveneens niet bij ons aangemeerd. Wel hadden we onszelf een zuinige levensstijl aangemeten, waardoor we geen nieuwe auto reden of een groot huis bezitten, maar wel een bedrag bij elkaar hadden kunnen sparen om een aantal maanden van te kunnen reizen. Dromen achterna jagen is ook gewoon een kwestie van keuzes maken.

Het idee was om ongeveer een jaar weg te blijven. Het werden er uiteindelijk bijna twee. In deze fantastische tijd hebben we natuurlijk veel gezien en beleefd. We krijgen vaak de vraag wat nu het mooiste is wat we hebben gezien. Daar heb ik geen antwoord op. Een van de ervaringen die absoluut onvergetelijk en zeer waardevol is, is onze reis naar Noord-Korea. Daar waren we met oud en nieuw 2016/2017. ‘s Werelds meest afgesloten land, waar we weinig meer van horen dan vaak bizarre verhalen via de media. Hoe zit het “nu echt” en hoe vergaat het die 24 miljoen inwoners? Natuurlijk maak je jezelf een illusie als je denkt daar achter te komen in een georganiseerde tour van een week. En toch vang je een bijzondere glimp op van een wereld die zó anders is dan de onze. Het deed ons beseffen dat wij, Nederlanders, toch gigantisch bevoorrecht zijn met onze welvaart, ons politieke klimaat en vooral: met ons paspoort. Er zijn miljoenen, zo niet miljarden, mensen op onze aarde die nooit de kans zullen krijgen om eigen keuzes te maken in het werk dat ze doen/ambiëren, religie, sociale klasse, vrijheid van meningsuiting, welvaart etc etc. Keuzes die wij allemaal wel mogen maken én kunnen maken. Want veel vaker dan je denkt is er, als de wil er is, een weg. Gaan dus met dat hart! ♥

Aletta
(10 februari 2019)


Droom jij er ook van om net als wij eens met eigen ogen te zien hoe het leven in Noord-Korea eruit ziet? Tot aanstaande woensdag maak je met onze winactie kans op €200,- korting op al onze Noord-Korea reizen in 2019!

Pssst… Jouw Reisdagboek?

Ga je zelf op reis? Houd je eigen reisavonturen bij in het “The Great Unknown” Reisdagboek!
Ook leuk als cadeautje. Prijs: € 12,50 (excl. € 3,90 verzendkosten)

Bestel hier!